اثر سه روش تمرین کششی ایستا، بالستیک و PNF بر انعطاف پذیری عضلات همسترینگ فوتبالیست های جوان شهرستان مسجد سلیمان

تحقیق حاضر با هدف مقایسه اثر سه روش تمرین کششی ایستا، بالستیک و PNF بر انعطاف پذیری عضلات همسترینگ فوتبالیست های جوان شهرستان مسجد سلیمان انجام شد. بدین منظور از جامعه آماری فاتبالیست ها ۱۹ تا ۲۲ ساله تحت پوشش باشگاه ها و هیات فوتبال شهرستان، تعداد ۶۰ نفر با احراز شرایط بطور تصادفی انتخاب شدند و بر اساس مقادیر پیش آزمون در ۴ گروه همگن (۳ گروه آزمایش و یک گروه کنترل) دسته بندی شدند. گروه ها شامل تمرین ایستا (۱۵ نفر)، تمرین پویا (۱۵ نفر)، تمرین PNF (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) بود. ابزار اندازه گیری در این تحقیق آزمون نشستن و رسیدن برای اندازه گیری انعطاف پذیری عضلات همسترینگ بود که در پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. سه گروه تمرینی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هر هفته طبق برنامه تمرین ویژه کششی انجام دادند و در این مدت گروه کنترل تمرین کششی خاصی انجام ندادند. داده های بدست آمده توسط آزمون آماری t همبسته، تحلیل واریانس یکسویه و آزمون تعقیبی LSD توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ در سطح خطای ۰۵/۰ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که هر سه نوع تمرین کششی ایستا (۰۰۱/۰=P)، پویا (۰۰۱/۰=P) و PNF (۰۰۱/۰=P) باعث افزایش معنادار انعطاف پذیری عضلات همسترینگ شد اما در گروه کنترل (۷۶۱/۰=P) تغییر معناداری دیده نشد. همچنین در مقایسه اثر انواع تمرین با یکدیگر، مشاهده شد که تمرین PNf از هر دو روش ایستا و پویا اثر بیشتری در انعطاف پذیری همسترینگ آزمودنی ها دارد (۰۰۱/۰=P- ۰۰۸/۰=P)، اما بین دو گروه ایستا و پویا تفاوت معناداری دیده نشد (۷۸۳/۰=P).بر اساس نتایج می توان گفت که هر سه روش تمرین کششی باعث افزایش انعطاف پذیری همسترینگ می شوند و اثر روش تمرین PNF از روش های دیگر بیشتر است.