پیشرفت رایانش لبه در معماری سیستم های مدرن

رایانش لبه (Edge Computing) به عنوان یک چارچوب محاسباتی نوظهور، در سال های اخیر به تدریج جایگزینی جدی برای مدل سنتی محاسبات مبتنی بر ابر پیدا کرده است. با گسترش سریع دستگاه های اینترنت اشیاء، افزایش نیاز به پردازش بلادرنگ و رشد برنامه های حساس به تاخیر شبکه مانند شهرهای هوشمند، خودروهای خودران، سیستم های سلامت و نظارت و کاربردهای صنعتی، الزام به کاهش بار روی شبکه های مرکزی و مراکز داده بیش از پیش احساس می شود. رایانش لبه با انتقال پردازش و ذخیره سازی به نزدیکی نقاط تولید داده می تواند تاخیر را به شکل چشمگیری کاهش دهد، مصرف پهنای باند مرکزی را کاهش دهد و پاسخگویی در زمان واقعی را ممکن سازد. همزمان، با ظهور نسل های جدید معماری مانند ابر خصوصی لبه و ترکیب آن با هوش مصنوعی لبه و نیاز به حفظ حریم خصوصی و امنیت داده ها، رایانش لبه در حال تطور به معماری های هوشمند، انعطاف پذیر و مقیاس پذیر است. این مقاله به بررسی پیشرفت های اخیر در رایانش لبه می پردازد، ساختارهای معماری مرجع فعلی را مرور می کند، الزامات و مزایا و چالش های کلیدی آن را تحلیل می نماید و چشم انداز آینده پژوهش و کاربرد را ترسیم می کند. هدف ارائه تحلیلی روشن و جامع از وضعیت کنونی و روندهای آتی رایانش لبه در معماری سیستم های مدرن است.

کلیدواژه ها:

Edge Computing ، معماری لبه ، Cloud-Edge Continuum ، Edge-AI ، امنیت و حریم خصوصی