رابطه بین سواد دیجیتال و خودکارآمدی تحصیلی

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین سواد دیجیتال و خودکارآمدی تحصیلی در میان دانش آموزان دوره متوسطه است؛ موضوعی که با گسترش فناوری های آموزشی و وابستگی روزافزون فرآیند یادگیری به ابزارهای دیجیتال اهمیت بیشتری یافته است. سواد دیجیتال به عنوان مجموعه ای از مهارت ها و توانایی های دانش آموز در جستجو، ارزیابی، تولید و استفاده مسئولانه از اطلاعات دیجیتال تعریف می شود و نقش مهمی در کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دارد. از سوی دیگر، خودکارآمدی تحصیلی بیانگر قضاوت فرد نسبت به توانایی خود در انجام تکالیف و موفقیت در فعالیت های آموزشی است و یکی از شاخص های کلیدی انگیزش و پیشرفت تحصیلی محسوب می شود.این پژوهش با روش توصیفی همبستگی و با استفاده از دو پرسش نامه استاندارد سواد دیجیتال و خودکارآمدی تحصیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه و نمونه مورد مطالعه به صورت تصادفی انتخاب گردیده است. داده ها با نرم افزارهای آماری تجزیه وتحلیل و ضریب همبستگی پیرسون برای سنجش رابطه بین متغیرها به کار گرفته شد.نتایج نشان می دهد بین سواد دیجیتال و خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به طوری که افزایش مهارت های دیجیتال دانش آموزان با احساس توانمندی بیشتر در انجام تکالیف، حل مسائل درسی و مدیریت فرایند یادگیری همراه است. این یافته ها بیانگر آن است که ارتقای سواد دیجیتال می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در افزایش خودکارآمدی و درنتیجه بهبود عملکرد تحصیلی مورد استفاده قرار گیرد. پژوهش حاضر بر ضرورت تقویت برنامه های آموزشی مبتنی بر مهارت های دیجیتال در مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، خودکارآمدی تحصیلی ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، انگیزش تحصیلی