مطالعه تطبیقی سبک های تدریس معلمان در مدارس دولتی و خصوصی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و مقایسه سبک های تدریس معلمان در مدارس دولتی و خصوصی و تحلیل تفاوت ها و شباهت های موجود در شیوه های آموزشی آنان است. با توجه به نقش تعیین کننده سبک تدریس در ارتقای کیفیت یادگیری، پژوهش حاضر تلاش می کند نشان دهد که چه عواملی باعث تفاوت در انتخاب و به کارگیری روش های تدریس در این دو نوع مدرسه می شود. روش تحقیق از نوع توصیفی – تحلیلی با رویکرد تطبیقی بوده و جامعه آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی و متوسطه مدارس دولتی و خصوصی است. داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد و مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش های آماری و تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها نشان داد که معلمان مدارس خصوصی به دلیل برخورداری از امکانات بیشتر، انعطاف پذیری در برنامه ریزی درسی و حضور والدین در فرایند آموزش، بیشتر به استفاده از روش های فعال یادگیری مانند آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی و استفاده از فناوری های نوین گرایش دارند. در مقابل، معلمان مدارس دولتی با وجود تجربه کاری بالا و آشنایی گسترده با روش های سنتی، همچنان بیشتر از روش های معلم محور نظیر سخنرانی و پرسش و پاسخ استفاده می کنند. این تفاوت ها می تواند بر میزان انگیزش، خلاقیت و تعامل دانش آموزان در فرایند یادگیری تاثیر مستقیم داشته باشد.از منظر کاربردی، نتایج این مطالعه بر ضرورت بازنگری در سیاست های آموزشی و برنامه های توانمندسازی معلمان تاکید می کند تا هر دو گروه از معلمان بتوانند با بهره گیری از سبک های تدریس نوین و متناسب با نیازهای آموزشی روز، اثربخشی آموزش را افزایش دهند. همچنین یافته ها حاکی از آن است که تلفیق سبک های تدریس سنتی و مدرن می تواند راهکاری موثر برای ایجاد تعادل میان انتقال دانش، پرورش مهارت های تفکر انتقادی و افزایش مشارکت دانش آموزان باشد.