ارتباط سطح کلسیم خون با شدت و پیامد بیماری در مبتلایان به کووید-۱۹

سابقه و هدف: درمان بیماران کووید-۱۹ بیش تر جنبه حمایتی داشت. احتمال تداوم طولانی مدت این بیماری، شناخت عوامل پیش بینی کننده برای شناسایی شدت بیماری و بهبود عواقب آن را مورد توجه قرار داد. این مطالعه با هدف بررسی، ارتباط سطح کلسیم خون با شدت و پیامد بیماری کووید-۱۹، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی - توصیفی، اطلاعات ۱۶۷ بیمار بستری در بیمارستان امام خمینی ساری با تشخیص کووید-۱۹، در سال ۱۴۰۰، ثبت شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۱۷/۱۴ ± ۵۷/۳۵ سال و نمایه توده بدنی (BMI) ۰۷/ ۵ ± ۲۸/۰۸کیلوگرم بر متر مربع بود. از مجموع بیماران، ۱۱۶ بیمار (۶۹/۵ درصد) به فرم شدید بیماری دچار بودند و شایع ترین علامت دیس پنه گزارش شد. میانگین کلسیم سرمی mg/dl ۰/۸۸ ± ۸/۴۵بود و ۷۵ بیمار (۴۴/۹ درصد) هایپوکلسمی داشتند. تحلیل آماری نشان داد که هیچ ارتباط معنی داری بین سطح کلسیم با متغیرهایی از جمله سن، جنسیت، تعداد روز بستری در بیمارستان یا بستری در بخش مراقبت های ویژه (ICU)، لکوپنی، میزان درگیری ریوی، شدت بیماری، و میزان مرگ و میر وجود ندارد. تنها فاکتور التهابی پروتئین واکنشگر C (CRP) در گروه بیماران با هایپوکلسمی به طور معنی داری بالاتر از گروهی که هایپوکلسمی نداشتند، بود (۰/۰۳۶=P). استنتاج: کلسیم سرمی به تنهایی در مدیریت و ارزیابی بیماران کووید-۱۹ توصیه نمی شود، زیرا سطح سرمی کلسیم نتوانست به عنوان یک نشانگر پیش آگهی برای شدت و میزان مرگ و میر بیماری کووید-۱۹ استفاده شود. بنابراین، برای پیش بینی بهتر شدت بیماری و پیامدهای آن، نیازمند بررسی عوامل متعدد و همزمان است.

کلیدواژه ها:

COVID-۱۹ ، Hypocalcemia ، Serum calcium level ، کووید-۱۹ ، هیپوکلسمی ، سطح سرمی کلسیم