تحلیل دیدگاه های کنشگران اجتماعی ازدواج در شهر مشهد

پژوهش های مختلف در حیطه موانع ازدواج و راهکارهای مقابله با آن انجام شده است. ولی کاهش نرخ پیوند زناشوئی در جامعه ایران را می توان نشانگر ضعف در شناسایی موانع ازدواج و ارائه و اجرای راهکار مناسب برای آن دانست. واکاوی این پدیده از دیگاه کنشگران فرهنگی می توان به شناسایی و تبیین دقیق تر این موضوع کمک کند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی با هدف بررسی دیدگاه های کنشگران فرهنگی شهر مشهد در حیطه ازدواج پرداخته است. برای این پژوهش، از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد و ۱۸ نفر از کنشگران فرهنگی در حوزه ازدواج انتخاب شدند. از این تعداد، نیمی (۹ نفر) زن و نیمی دیگر (۹ نفر) مرد بودند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد.اطلاعات حاصله با استفاده از نرم افزار MAQDA کدگذاری و تحلیل شد. در مجموع ۱۴۴ مضمون اولیه در دو طبقه مشکل و راهکار استخراج شد و در قالب یازده مضمون پایه جای گرفتند. سرانجام پس از بررسی و تحلیل داده ها مضامین پایه، ذیل پنج مضمون فراگیر شامل مضامین فردی و خانوادگی؛ سبک زندگی اسلامی؛ اقتصادی - سیاسی؛ مشارکت پذیری در امر ازدواج و مضمون فراگیر متقاعدسازی قرار گرفت. نتایج نشان داد برای حل بحران ازدواج در کشور نیاز است نهادهای خانواده، نهادهای مردمی و سمن ها، واسطه گران و نهادهای حاکمیتی طی یک برنامه جامع و هماهنگ هر یک به ایفای نقش خود بپردازند. کنشگران فرهنگی به تاثیرپذیری جوانان از رسانه ها در وجوه مختلف مانند انتخاب همسر، گزینش سبک زندگی آرمانی و انتظارات از روابط توجه ویژه ای داشته اند. همچنین، جوانان و خانواده ها مسائل اقتصادی را یک شرط لازم برای ازدواج تلقی می کنند و این ادراک مانعی برای تحقق ازدواج در شرایط ناپایدار اقتصادی است.

کلیدواژه ها:

موانع ازدواج ، راهکارهای ازدواج ، کنشگران فرهنگی