مقام حسین بن علی(ع) در تفسیر و تاویل آیات قرآن کریم از دیدگاه تفاسیر فریقین

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 48

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_MARF-4-15_002

تاریخ نمایه سازی: 19 آذر 1404

چکیده مقاله:

قرآن، کتاب انسان سازی است که انسان ها را به سوی سعادت و کمال هدایت می کند. حسین(ع) عدل و شریک قرآن است. این شراکت او با قرآن را پیامبر(ص) در حدیث ثقلین تبیین نموده اند. کتاب قرآن، صامت است و امام، قرآن ناطق. حسین بن علی(ع) به جهت ویژگی های خاصی که میان دیگر معصومان: داراست، مورد توجه ویژه رسول اکرم(ص) و ائمه: بوده است. در پژوهش حاضر می کوشیم به این پرسش پاسخ دهیم که دیدگاه های مفسران فریقین درباره منزلت امام حسین(ع) در قرآن و نقش آن در اربعین حسینی چیست؟ بررسی تحلیل آیات متعددی در قرآن کریم حاکی از آن است که بسیاری از آیات این کتاب الهی، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم و با بیان تفسیر یا تاویل، در شان و منزلت سیدالشهدا(ع) نازل و مورد توجه مفسران فریقین قرار گرفته و جایگاه والای ایشان را در این منابع اصیل اسلامی تبیین می نمایید.

نویسندگان

طاهره محسنی

استادیار گروه معارف دانشگاه امام صادق(ع)

خدیجه احمدی بیغش

استادیار پژوهشکده بین المللی عروه الوثقی