مقام حسین بن علی(ع) در تفسیر و تاویل آیات قرآن کریم از دیدگاه تفاسیر فریقین
محل انتشار: پژوهش نامه معارف حسینی، دوره: 4، شماره: 15
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 48
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MARF-4-15_002
تاریخ نمایه سازی: 19 آذر 1404
چکیده مقاله:
قرآن، کتاب انسان سازی است که انسان ها را به سوی سعادت و کمال هدایت می کند. حسین(ع) عدل و شریک قرآن است. این شراکت او با قرآن را پیامبر(ص) در حدیث ثقلین تبیین نموده اند. کتاب قرآن، صامت است و امام، قرآن ناطق. حسین بن علی(ع) به جهت ویژگی های خاصی که میان دیگر معصومان: داراست، مورد توجه ویژه رسول اکرم(ص) و ائمه: بوده است. در پژوهش حاضر می کوشیم به این پرسش پاسخ دهیم که دیدگاه های مفسران فریقین درباره منزلت امام حسین(ع) در قرآن و نقش آن در اربعین حسینی چیست؟ بررسی تحلیل آیات متعددی در قرآن کریم حاکی از آن است که بسیاری از آیات این کتاب الهی، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم و با بیان تفسیر یا تاویل، در شان و منزلت سیدالشهدا(ع) نازل و مورد توجه مفسران فریقین قرار گرفته و جایگاه والای ایشان را در این منابع اصیل اسلامی تبیین می نمایید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طاهره محسنی
استادیار گروه معارف دانشگاه امام صادق(ع)
خدیجه احمدی بیغش
استادیار پژوهشکده بین المللی عروه الوثقی