نام و یاد کرد حضرت رقیه (س) در آثار و منابع کهن تا پایان قرن هفتم

حضرت رقیه۳ یکی از جلوه های احساسی و عاطفی قیام امام حسین(ع) است. از سده های اولیه تا پایان قرن هفتم علما و بزرگان در آثار خود از حضرت رقیه(س) و سرگذشت او یاد کرده اند. هدف این تحقیق، بازخوانی آثار دانشمندان تا پایان قرن هفتم برای یافتن مویدها و مستندات تاریخی برای تقویت فرضیه وجود حضرت رقیه در روز عاشورا و شهادت او در شهر شام است. این نوشتار با روش توصیفی و شیوه کتابخانه ای برای رسیدن به هدف فوق سامان یافت و به این نتیجه رسید که با توجه به اشعار صحابی امام صادق(ع) سیف بن عمیره در رثای امام حسین(ع) و ثقه دانسته شدن او از سوی رجالیون شاخص همانند نجاشی، بیهقی، سید بن طاووس و عماد الدین طبری، می توان اثبات فرضیه وجود دختر خردسالی را برای امام حسین(ع) به نام رقیه تقویت کرد.

کلیدواژه ها:

حضرت رقیه (س) ، منابع کهن ، سیف بن عمیره ، بیهقی ، سید بن طاووس ، عماد الدین طبری