درآمدی بر فقه سیاست گذاری (موردمطالعه سیاست گذاری تکنولوژی رایتل در کشور)

در این مقاله سعی بر این است تا با کاوشی در خصوص فقه سیاست گذاری و تحلیل بایسته های آن، مبادی و مبانی تحول در فقه با نگاه مدیریتی و سیاست گذاری ارائه شود. پس از ارائه تعریف و تبویب فقه و تاریخ ادوار فقه سعی بر آن است در سه بخش چرایی، چیستی و چگونگی فقه سیاست گذاری بحث شود. در ماهیت فقه سیاست گذاری مطالبی؛ همچون کل نگری، فرایند محوری، نتیجه گرایی، مصالح زمان و مکان، اهداف و مقاصد شریعت، نظام سازی و نظریه­پردازی و مسائل معین و قضایای خارجی بحث خواهد شد. درزمینه چرایی فقه سیاست گذاری مباحثی مانند تفاوت موضوعات حکومتی با فردی، ناکارآمدی فقه فردی، مدیریت تغییر و سیر تحول جوامع بررسی خواهد شد و درزمینه چگونگی فقه سیاست گذاری رویکردهای مختلف از آن میان فقه سیاست­گذاری از طریق نگرش سیستمی به دین (حجت الاسلام واسطی)، فقه سیاست­گذاری از طریق نظام سازی (حجت الاسلام هادوی)، فقه سیاست­گذاری از طریق مقاصد شریعت (حجت الاسلام علی دوست)، فقه سیاست­گذاری از طریق عنوان مصلحت (حجج اسلام صرامی و علی دوست) و فقه سیاست­گذاری از طریق توسعه و تکامل اجتهاد برای پاسخ­گویی به نیازهای حکومتی (سید منیر الدین حسینی) تحلیل و بررسی خواهد شد؛ و درنهایت، در خصوص سیاست گذاری تکنولوژی نیز از سه منظر فلسفه فناوری، فقه فناوری و شان ابزاری فناوری بحث خواهد شد. الگوی یادشده را می توان در تمامی ساحت های خط مشی عمومی تحقیق و بررسی کرد.

کلیدواژه ها:

فقه سیاست گذاری ، فقه حکومتی ، سیاست گذاری تکنولوژی