جایگاه شهرسازی مشارکتی در جلب مشارکت شهروندان با هدف ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان

افزایش جمعیت شهرها، مهاجرت روستائیان، تراکم شهرهای کوچک و بزرگ و ... از ویژگی تمدن های قرن اخیر است. مهاجرت به شهرها با وجود ایجاد شهرهای جدید و تنوع جمعیت، منجر به بروز مسائل و مشکلات بیشماری همچون حاشیه نشینی، ناترازی انرژی، گسترش فقر و ایجاد شغل های کاذب شده است. در نتیجه کیفیت زندگی شهروندان دچار مخاطرات بیشماری گردیده است. در این راستا، مدیریت شهری که مسئولیت حفظ و حراست از حقوق شهروندان را بر عهده دارد جهت حکمرانی شایسته در شهرها به روشهای مختلفی متوسل شده است. شهرسازی مشکلاتی، رویکردی نوین برای دعوت شهروندان به مشارکت در مدیریت شایسته شهر است. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر، بررسی جایگاه شهرسازی مشارکتی در جلب مشارکت شهروندان با هدف ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان می باشد.روش: روش پژوهش حاضر، از نوع توصیفی و مرور مطالب می باشد. جهت جمع آوری اطلاعات پژوهش از منابع معتبر علمی- پژوهشی، کتابخانه ای، اسنادی و پایگاه های اطلاعاتی معتبر و موثق داخلی و خارجی استفاده شده است.یافته ها: با بررسی ادبیات نظری تحقیق و تحقیقات مشابه در سازمانهای دیگر، بخصوص در کشور ایران، نتایج نشان می دهد متغیر "مشارکت" و ارتباط آن با سایر متغیرهای رفتار سازمانی برای بساری از پژوهشگران جذاب بوده است، که نشان از نقش مهم آن برای مدیران و برنامه ریزان شهری دارد. مشارکت مبحث پیچیده ای است و دیدگاه ها و نظریات گوناگونی در این حوزه وجود دارد. از سوی دیگر با پراکندگی گسترده شهرها و افزایش جمعیت، مشارکت افراد در حل مسائل شهری، بعنوان یکی از ویژگی های مهم توسعه شهری معرفی شده است. بنابراین می توان گفت یکی از مهمترین عوامل توسعه پایدار شهری، جلب مشارکت شهروندان است. در نهایت اینکه، بررسی های مختلف نشان می دهدقدرت جلب مشارکت شهروندان در مدیریت شایسته شهری جایگاه مهمی در نظریه های شهرسازی دارد. شهرسازی مشارکتی با بهره گیری از مساعدت شهروندان در چرخش فعالیت های سازمان به کیفیت زندگی بهتر شهروندان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

شهرسازی مشارکتی ، مشارکت شهروندان ، کیفیت زندگی شهروندان.