بررسی پیامدهای عاطفی و روانی طلاق بر روی سلامت روان فرزندان

طلاق به عنوان یکی از بحران های اجتماعی، نه تنها پایان یک رابطه زناشویی بلکه آغازی برای دگرگونی های عمیق در ساختار روانی، عاطفی و اجتماعی فرزندان خانواده است. مطالعات متعدد نشان می دهند که آثار ناشی از طلاق، به ویژه در حوزه سلامت روان فرزندان، می تواند ماندگار و بعضا آسیب زا باشد. هدف این پژوهش، بررسی پیامدهای عاطفی و روانی طلاق والدین بر سلامت روانی فرزندان در سنین مختلف است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از رویکرد کمی، داده های مربوط به ۲۰۰ کودک و نوجوان از خانواده های طلاق دیده در شهرهای مختلف ایران گردآوری شده است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد سلامت روان (GHQ-۲۸) و پرسش نامه علائم عاطفی کودکان (SDQ) بوده است. نتایج تحلیل آماری نشان داد که فرزندان طلاق به طور معناداری سطوح بالاتری از اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و احساس ناامنی را تجربه می کنند. همچنین، تفاوت معناداری میان فرزندان طلاق دیده در خانواده هایی با سطح حمایت اجتماعی بالا و پایین مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که طلاق والدین، اگر بدون مداخلات حمایتی و روان شناختی موثر رخ دهد، می تواند زمینه ساز اختلال در رشد هیجانی و شناختی فرزندان باشد. در پایان، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران و نهادهای حمایتی با ارائه خدمات مشاوره ای به خانواده های در حال طلاق، از بروز آسیب های روانی در کودکان جلوگیری کنند.