مطالعه اثر شیوه های ارتباطی بر هوش فرهنگی با نقش واسطه ای شایستگی فرهنگی در بین کارمندان آموزش و پرورش شهر کرمان

هدف از انجام این پژوهش مطالعه اثر شیوه های ارتباطی بر هوش فرهنگی با نقش واسطه ای شایستگی فرهنگی در بین کارمندان آموزش و پرورش شهر کرمان بود. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و ازلحاظ شیوه جمع آوری اطلاعات توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق کارمندان اداره آموزش و پرورش شهر کرمان ۱۳۰ نفر بود که طبق جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۹۷ نفر انتخاب شد. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق ازپرسشنامه سبک ارتباطی خواجوی نیا (۱۳۹۲)،پرسشنامه هوش فرهنگی آنگ وهمکاران (۲۰۰۴) ، پرسشنامه شایستگی فرهنگی ون نگو(۲۰۰۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها بااستفاده از نرم افزار SPSSجهت آمار توصیفی و آزمون T جهت آمار استنباطی به بررسی فرضیات پرداخته شد. نتایج نشان داد که شیوه های ارتباطی بر هوش فرهنگی از طریق شایستگی فرهنگی اثر معنی داری با ضریب مسیر ۶۷/۰ در سطح ۰۵/۰ دارد. همچنین در بین ابعاد شیوه های ارتباطی شیوه های کنترلی و پویا با هوش فرهنگی ارتباط معنی داری وجود دارد. ولی میان شیوه های تساوی، ساختارگرا ، تفویضی ، اجتنابی با هوش فرهنگی ارتباطی مشاهده نشد. همچنین میان شیوه های ارتباطی و هوش فرهنگی با شایستگی فرهنگی ارتباط معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

شیوه های ارتباطی ، هوش فرهنگی ، شایستگی فرهنگی ، کارمندان آموزش و پرورش ، شهر کرمان