مقایسه اثریخشی زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی شناختی- سیستمی گاتمن بر تعادل عاطفه زوجین

عدم توانی درحل تعارضات و مشکلات زناشویی می تواند منجر به مشکلات روانی، بی تفاوتی و طلاق زوجین شود. هدف این پژوهش مقایسه اثر بخشی دو روش درمانی، زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی شناختی- سیستمی گاتمن، بر تعادل عاطفی زوجه های معترض بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی باطرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی زوج های معترض (سطوح ۱و۲و۳) مراجعه کننده به مرکز مشاوره و روان شناسی خصوصی مناطق۲و۵ شهرتهران در سال ۱۳۹۷ تشکیل دادند. از این جامعه ۶۰ نفر بصورت در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه (۲۰نفری) آزمایشی یک و آزمایشی دو و گواه جایگزین شدند. ابزار پژوهش مقیاس تعادل عاطفه (عاطفه مثبت و عاطفه منفی) بود. سپس طرح مداخله زوج درمانی هیجان مدار جانسون برای گروه آزمایش یک و طرح مداخله زوج درمانی شناختی- سیستمی گاتمن برای گروه آزمایش دو انجام پذیرفت؛ اما برای گروه گواه، هیچگونه مداخله ای اعمال نشد. داده ها با روش SPSS تحلیل کوواریانس نسخه۲۳ در سطح معناداری ۵ درصد تحلیل شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که هر دو زوج درمانی هیجان مدار و زوج درمانی شنلاختی- سیستمی برتعادل عاطفه (افزایش عاطفه مثبت و کاهش عاطفه منفی) زوجین متعارض تاثیر معناداری داشت. براساس یافته ها، زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر نظریه جانسون دارای تاثیر بیشتری در مقایسه با زوج درمانی گاتمن بر تعادل عاطفه زوجین متعارض است؛ بنابراین می توان به منظور افزایش تعادل عاطفه در زوجین متعارض از زوج درمانی هیجان مدار بهره جست.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی ، هیجان مدار ، شناختی- سیستمی ، تعادل عاطفه ، تعارض زناشویی.