اعتبارسنجی الگوی حسابرسی زیست محیطی جهت توسعه پایدار با رویکرد معادلات ساختاری

چکیده مبسوط

مقدمه: توسعه پایدار یک مفهوم جامع محسوب می شود که عناصری همچون رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست را در بر می گیرد. این مفهوم، بر تعادل میان نیازهای کنونی و حفظ منابع برای نسل های آینده تاکید دارد. در این زمینه، الگوی حسابرسی مورد اشاره، چارچوبی منسجم ارائه می دهد که به سازمان ها امکان می دهد تا عملکرد زیست محیطی خود را به طور موثر نظارت کرده و بهبود بخشند، از این رو، ابزار مناسبی برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار است. هدف از انجام پژوهش حاضر، اعتبار سنجی الگوی حسابرسی زیست محیطی جهت توسعه پایدار با رویکرد معادلات ساختاری می باشد.

مواد و روش ها: روش پژوهش به صورت آمیخته (کیفی و کمی) و در سال ۱۴۰۳ صورت گرفته است. در بخش کیفی از طریق روش مصاحبه با ۲۰ نفر از خبرگان و اشباع نظری به روش نظریه داده بنیاد، در بخش کمی جهت اعتبار سنجی الگو از طریق توزیع پرسشنامه محقق ساخته بین ۳۸۴ نفر از اعضای هیات علمی و حسابرسان دیوان محاسبات کشور با استفاده از روش معادلات ساختاری صورت گرفت.

نتایج و بحث: نتایج پژوهش حاکی از آن است که الگوی حسابرسی زیست محیطی برای توسعه پایدار، اعتبار لازم را برای پیاده سازی در حرفه حسابرسی دارا می باشد. بنابراین، این الگو در زمینه توسعه پایدار سازمان ها کاربرد دارد و در راستای دستیابی به اهداف سازمانی، نقش موثری ایفا می نماید.

نتیجه گیری: ابعاد حوزه عملکرد رفتار سازمانی، حوزه عملکرد رفتار فردی و حوزه عملکرد رفتار اجتماعی حسابرسان می تواند در توسعه پایدار با اهداف بین المللی پایداری و ارتقای عملکرد سازمان ها در حوزه مسئولیت های زیست محیطی، حائز اهمیت باشند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، زیست محیطی ، حسابرسی