طراحی الگوی متناسب دستیابی به شهر پایدار در شهر چابهار بر مبنای شاخص های محیط زیستی

هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی متناسب دستیابی به شهر پایدار در شهر چابهار بر مبنای شاخص های محیط زیستی می باشد. روش مورد استفاده در این تحقیق یک روش توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری مورد پژوهش شامل کلیه کارشناسان شهری، اساتید و محققین دانشگاهی مرتبط با موضوع پژوهش در شهر چابهار به تعداد ۴۰ نفر می باشند که حجم نمونه بر اساس کل سرشماری برای کارشناسان به تعداد ۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ای که دارای ۵۳ سوال در دو بخش(توسعه پایدار شهری و محیط زیستی) هر کدام به ترتیب با تعداد ۱۶ و ۳۷ سوال می باشد. روایی پرسشنامه از شیوه صوری استفاده شده که پرسشنامه به تایید ۵ تن از اساتید دانشگاه رسیده و برای بررسی پایایی پرسشنامه از آلفای کرونباخ به میزان ۸۲/۰ استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از نرم افزار های «اس پی اس اس» و ایموس و تحلیل معادلات ساختاری برای ترسیم الگوی متناسب دستیابی به شهر پایدار بر مبنای شاخص های محیط زیستی استفاده شده است. نتایج بیانگر آن بود که به طور کلی شرایط محیط زیستی بر دستیابی بر شهر پایدار در شهر چابهار اثر داشته است که با ضریب تاثیر ۲۲/۰ و میزان معناداری ۰.۰۰۶ بوده است. همچنین منابع و خدمات محیط، سلامت محیط و انرژی بر دستیابی بر شهر پایدار در شهر چابهار به ترتیب با ضرایب مسیر ۳۰/۰، ۶۲/۰ و ۵۶/۰ اثرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

الگو ، شهر پایدار ، شاخص محیط زیستی ، شهر چابهار