ارزیابی مخاطرات زمین شناسی در یک جزیره استراتژیک: مشخصه یابی فرونشست زمین و دیاپیریسم نمکی در قشم، خلیج فارس، مبتنی بر تداخل سنجی راداری

جزیره قشم به عنوان بزرگترین جزیره خلیج فارس و بخشی از کمربند چین خورده زاگرس، یک محیط ژئودینامیک منحصربه فرد است که در آن فرآیندهای زمین شناسی طبیعی مانند دیاپیریسم نمکی و تکتونیک فعال با فشارهای شدید انسانی ناشی از برداشت بی رویه آب زیرزمینی تلاقی می کنند. این پژوهش با استفاده از تکنیک تداخل سنجی راداری سری زمانی و با پردازش ۳۹ تصویر ماهواره Sentinel-۱ به تحلیل کمی تغییرات سطح زمین در این جزیره در بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ می پردازد. روش شناسی تحقیق بر پایه الگوریتم زیرمجموعه بیس لاین کوتاه برای استخراج نقشه نرخ جابجایی عمودی و سری های زمانی جابجایی استوار است. یافته ها دو الگوی فضایی کاملا متمایز را آشکار می سازد؛ یک زون بالاآمدگی متمرکز در غرب جزیره با حداکثر نرخ ۵/۷+ سانتی متر در سال که به فعالیت گنبد نمکی نسبت داده می شود و دو حوضه فرونشستی گسترده در نواحی مرکزی و شرقی با حداکثر نرخ ۵/۱۱- سانتی متر در سال. تحلیل سری زمانی نقاط شاخص، ارتباط مستقیم فرونشست با افت سطح آب زیرزمینی را از طریق شناسایی نوسانات فصلی تایید می کند. علاوه بر این، نتایج نشان می دهد که ساختارهای گسلی موجود نقش کنترلی مهمی در الگوی فضایی فرونشست ایفا می کنند. این مطالعه ضمن تاکید بر قدرت فناوری تداخل سنجی راداری برای پایش مخاطرات زمین شناسی، هشداری جدی در مورد آسیب به زیرساخت ها و افزایش خطر سیلاب های ساحلی در قشم ارائه می دهد و لزوم مدیریت پایدار منابع آب را برجسته می سازد.