امکان سنجی استفاده از مواد بازیافتی در ساخت دیوارهای غیرسازه ای و تاثیر آن بر پایداری

صنعت ساخت وساز با مصرف بالای منابع طبیعی و تولید حجم عظیمی از زباله ها و گازهای گلخانه ای، چالش های زیست محیطی قابل توجهی ایجاد می کند. این پژوهش امکان سنجی استفاده از مواد بازیافتی (پلاستیک PET، بتن بازیافتی و کامپوزیت های ضایعات کشاورزی) در ساخت دیوارهای غیرسازه ای و تاثیر آن بر پایداری زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی را بررسی می کند. با استفاده از رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی)، آزمایش های فنی (مقاومت مکانیکی، عایق حرارتی و صوتی، مقاومت در برابر آتش)، تحلیل چرخه حیات (LCA)، و مطالعه موردی انجام شد. نتایج نشان داد که کامپوزیت های کشاورزی و پلاستیک PET با کاهش ۳۵-۶۰ درصدی ردپای کربن و هزینه کمتر (۱۱.۶-۱۳.۶ دلار/ مترمربع) نسبت به مواد سنتی (آجر و گچ)، عملکرد بهتری در عایق بندی حرارتی و صوتی دارند. بتن بازیافتی مقاومت مکانیکی بالاتری ارائه داد، اما هزینه و ردپای کربن بیشتری داشت. پذیرش اجتماعی این مواد (۶۸-۷۰%) نیز امیدوارکننده بود، هرچند مقاومت در برابر آتش در PET و کامپوزیت ها نیاز به بهبود دارد. این مطالعه تایید می کند که مواد بازیافتی می توانند جایگزین مناسبی برای دیوارهای غیرسازه ای باشند و به توسعه پایدار کمک کنند، مشروط بر استانداردسازی و بهبود خواص ایمنی. نتایج برای مهندسان، سیاست گذاران و فعالان صنعت ساخت وساز کاربرد دارد.

کلیدواژه ها:

مواد بازیافتی ، دیوارهای غیرسازه ای ، پایداری ، ساخت وساز پایدار