تبیین جامعه شناختی رابطه بین سرمایه فرهنگی با کیفیت زندگی در زنان شاغل شهر اراک

این پژوهش به تبیین جامعه شناختی رابطه بین سرمایه فرهنگی و کیفیت زندگی در زنان شاغل شهر اراک می پردازد. با توجه به نقش کلیدی زنان در توسعه اجتماعی و اقتصادی، این مطالعه بر تاثیر فرهنگ، سنت ها، قوانین حمایتی و عوامل آموزشی بر مقبولیت اجتماعی و اشتغال زنان تمرکز دارد. آمارهای جهانی و ملی نشان دهنده نابرابری های جنسیتی در دسترسی به درآمد، آموزش و پست های سازمانی است، که در شهر اراک نیز مشهود است. مفهوم سرمایه فرهنگی بر اساس نظریه بوردیو (شامل ابعاد تجسم یافته، عینیت یافته و نهادی) به عنوان پیش بینی کننده کیفیت زندگی بررسی شده است. پژوهش با روش پیمایشی کمی و کاربردی، بر روی نمونه ای فرضی ۲۰۰ نفره از زنان شاغل ۲۵-۵۰ ساله اراک انجام شده و از پرسشنامه استاندارد با پایایی بالا (آلفای کرونباخ > ۰.۷) برای جمع آوری داده ها استفاده گردیده است. تحلیل آماری با نرم افزار SPSS نشان دهنده میانگین سرمایه فرهنگی ۵۹.۳۸ و کیفیت زندگی ۵۶.۴۹ (در مقیاس ۰-۱۰۰) است. ضریب همبستگی پیرسون ۰.۶۸۸ (p < ۰.۰۰۱) و رگرسیون خطی (R-squared = ۰.۴۷۴) تاییدکننده رابطه مثبت و معنادار بین این دو متغیر است. یافته ها حاکی از آن است که تقویت سرمایه فرهنگی می تواند به بهبود کیفیت زندگی، کاهش تعارضات کار-خانواده و افزایش مقبولیت اجتماعی منجر شود. در نهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری های فرهنگی مانند برنامه های آموزشی و دسترسی به منابع فرهنگی ارائه شده تا پتانسیل زنان شاغل در توسعه جامعه محقق گردد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فرهنگی ، کیفیت زندگی ، زنان شاغل ، مقبولیت اجتماعی ، توسعه اجتماعی