تحلیل نقش هنر خوشنویسی در بازسازی هویت فرهنگی پس از حمله مغول

این مقاله به تحلیل نقش هنر خوشنویسی در بازسازی هویت فرهنگی ایران پس از حمله مغول می پردازد. دوره مغول، با تخریب گسترده آثار فرهنگی و ادبی، تهدیدی جدی برای هویت فرهنگی ایرانیان به شمار می رفت، اما هنر خوشنویسی با ایجاد جریان های نوین، نگهداری و انتقال ارزش های فرهنگی و هویتی را ممکن ساخت. خوشنویسی، به عنوان هنر نوشتاری و بصری، نه تنها ابزاری برای ثبت متون دینی و ادبی بود، بلکه وسیله ای برای بازآفرینی نمادهای فرهنگی، وحدت بخشی هویت ملی و حفظ زبان و ادبیات فارسی شد. این هنر با توسعه سبک های جدید، تولید نسخه های خطی و تزیین متون، نقش موثری در بازسازی هویت فرهنگی ایفا کرد. پژوهش حاضر با بررسی منابع تاریخی، متون ادبی و نمونه های خطی، نحوه تاثیر خوشنویسی بر بازسازی فرهنگی پس از بحران مغول را تحلیل می کند و نشان می دهد که هنر خوشنویسی ابزاری موثر برای تداوم و تقویت هویت فرهنگی ایرانیان بوده است.

کلیدواژه ها:

خوشنویسی ، هویت فرهنگی ، بازسازی فرهنگی ، حمله مغول ، هنر ایرانی