بررسی نقش تربیت بدنی در کاهش استرس و بهبود سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی

در جهان امروز، کودکان بیش از هر زمان دیگری در معرض فشارها و تنش هایی قرار گرفته اند که سلامت روانی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. تغییر الگوهای زندگی، افزایش استفاده از ابزارهای دیجیتال، کاهش بازی های فیزیکی، رقابت شدید تحصیلی، تکالیف سنگین، کاهش تعاملات اجتماعی واقعی، و کمبود فرصت هایی برای تخلیه هیجانی، مجموعه ای از عوامل را تشکیل می دهد که استرس و فشار روانی کودکان دوره ابتدایی را افزایش داده است. این در حالی است که کودکان در این سنین هنوز مهارت های کافی برای مدیریت هیجانات خود ندارند و کوچک ترین فشار می تواند آثار بلندمدتی بر سلامت روانی و اجتماعی آنان برجای بگذارد. در چنین شرایطی، تربیت بدنی مدرسه نه تنها یک درس «جانبی» یا «کم اهمیت» نیست، بلکه یکی از مهم ترین ابزارهای تربیتی برای کمک به سلامت روان کودک به شمار می رود. متاسفانه در بسیاری از مدارس، تربیت بدنی نخستین درسی است که قربانی کمبود زمان می شود، درحالی که شواهد علمی نشان می دهد حذف یا کاهش فعالیت بدنی می تواند سلامت روان دانش آموز را به شدت تضعیف کند. تربیت بدنی تنها محدود به رشد جسمانی نیست؛ بلکه یک سازوکار موثر برای کاهش استرس، افزایش شادابی، تقویت سازگاری اجتماعی، افزایش اعتمادبه نفس و افزایش احساس امنیت روانی دانش آموزان است. از آنجا که کودکان ابتدایی در مرحله رشد اجتماعی–هیجانی قرار دارند، تربیت بدنی می تواند نقش بسیار پررنگی در ارتقای مهارت های شخصی، روابط انسانی و تاب آوری آنان داشته باشد. به همین دلیل پژوهش حاضر با هدف بررسی دقیق و علمی نقش تربیت بدنی در کاهش استرس و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان ابتدایی انجام می شود.