نقش معلم در ایجاد یادگیری معکوس در پایه ابتدایی

در دهه های اخیر، تحول در شیوه های آموزشی منجر به ظهور الگوهای نوینی همچون «یادگیری معکوس» شده است؛ الگویی که در آن نقش معلم از انتقال دهنده ی صرف دانش به راهنما، تسهیل گر و هدایت گر فرآیند یادگیری تغییر می کند. در نظام آموزشی ابتدایی، جایی که یادگیری پایه های شناختی و مهارتی شکل می گیرد، نقش معلم در پیاده سازی یادگیری معکوس نقشی بنیادین و تعیین کننده دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد مختلف نقش معلم در ایجاد و گسترش یادگیری معکوس در پایه ابتدایی انجام گرفته است. در این راستا، ابتدا مبانی نظری و فلسفه یادگیری معکوس تبیین شده و سپس جایگاه معلم در این الگو از منظر تربیتی، روان شناختی و فناورانه تحلیل گردیده است. یافته های نظری نشان می دهد که معلمان با طراحی فعالیت های یادگیری تعاملی، بهره گیری از فناوری های آموزشی و ایجاد انگیزه در دانش آموزان می توانند یادگیری را از محیط کلاس به محیط زندگی دانش آموز منتقل کنند. همچنین بررسی ها نشان می دهد که در یادگیری معکوس، معلم نه تنها انتقال دهنده ی دانش، بلکه طراح تجربه های یادگیری و تسهیل گر تفکر انتقادی است. نتیجه این پژوهش تاکید دارد که توسعه یادگیری معکوس در مدارس ابتدایی بدون توانمندسازی معلمان، بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و فراهم سازی زیرساخت های فناورانه ممکن نیست.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، آموزش ابتدایی ، نقش معلم ، فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس