رابطه بین سبک دلبستگی و رضایت زناشویی در زوج های تازه ازدواج کرده استان خوزستان

ازدواج به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقشی بنیادین در ساختار خانواده و جامعه دارد. رضایت زناشویی یکی از شاخص های اصلی سلامت خانواده است و می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت روانی، جسمانی و اجتماعی زوجین تاثیرگذار باشد. از سوی دیگر، سبک های دلبستگی که از دوران کودکی شکل می گیرند و در بزرگسالی نیز در روابط صمیمانه نقش تعیین کننده ای دارند، می توانند به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رضایت زناشویی در نظر گرفته شوند. پژوهش های متعددی در داخل و خارج از کشور نشان داده اند که سبک دلبستگی ایمن با صمیمیت، اعتماد و رضایت زناشویی بیشتر و سبک های اجتنابی و اضطرابی با کاهش رضایت زناشویی همراه هستند (Bowlby, ۱۹۸۸; Hazan & Shaver, ۱۹۸۷; Mikulincer & Shaver, ۲۰۰۷). پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک دلبستگی و رضایت زناشویی در زوج های تازه ازدواج کرده استان خوزستان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی زوج هایی است که حداکثر ۵ سال از ازدواج آن ها گذشته و در سال ۱۴۰۴ در استان خوزستان زندگی می کنند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۲۵۰ زوج انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان و مقیاس رضایت زناشویی Enrich بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد بین سبک دلبستگی ایمن و رضایت زناشویی رابطه مثبت و معنادار و بین سبک های اضطرابی و اجتنابی با رضایت زناشویی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (p<۰.۰۱). یافته ها نشان می دهد سبک دلبستگی به ویژه سبک ایمن نقش محافظتی و تعیین کننده ای در کیفیت روابط زناشویی زوج های جوان دارد. بر این اساس، توجه به آموزش های پیش از ازدواج و تقویت مهارت های ارتباطی بر پایه نظریه دلبستگی می تواند در افزایش رضایت زناشویی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، رضایت زناشویی ، زوج های تازه ازدواج کرده ، خوزستان ، روابط صمیمانه.