بررسی تاثیر آموزش مهارت همدلی بر بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت همدلی بر بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. مهارت همدلی یکی از عوامل کلیدی در رشد اجتماعی و هیجانی کودکان است و می تواند به شکل قابل توجهی رفتارهای اجتماعی آنان را بهبود بخشد. روش تحقیق حاضر از نوع پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه سوم و چهارم ابتدایی یک مدرسه شهری بود که به صورت تصادفی نمونه ای از آنان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سنجش مهارت همدلی و روابط اجتماعی بود که اعتبار و روایی آن پیش تر بررسی شده بود. نتایج نشان داد که آموزش مهارت همدلی موجب افزایش معنادار روابط اجتماعی دانش آموزان شده و بهبود رفتارهای گروهی، همکاری و حل تعارضات اجتماعی را به همراه داشته است. یافته ها حاکی از آن است که پرورش همدلی در کودکان نه تنها به رشد فردی بلکه به بهبود تعاملات اجتماعی آنان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت همدلی ، روابط اجتماعی ، آموزش ، دانش آموزان ابتدایی ، رشد اجتماعی