اثر آموزش مجازی بر اضطراب و انضباط تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر آموزش مجازی بر اضطراب و انضباط تحصیلی دانش آموزان در دوران گسترش استفاده از فناوری های آموزشی است. با توجه به تحول سریع نظام های یادگیری، آموزش مجازی به عنوان یکی از رایج ترین شیوه های ارائه محتوا در مدارس مطرح شده است؛ اما پیامدهای روان شناختی و رفتاری آن همچنان نیازمند بررسی دقیق است. در این پژوهش تلاش شده است تا میزان تاثیر تجربه یادگیری آنلاین بر سطوح اضطراب دانش آموزان و همچنین نحوه پایبندی آنان به قواعد و انضباط تحصیلی تحلیل شود.روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و یافته های مطالعات معتبر داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که آموزش مجازی، اگرچه فرصتی برای انعطاف پذیری، استقلال یادگیری و کاهش فشارهای محیط فیزیکی فراهم می کند، اما می تواند موجب افزایش اضطراب مرتبط با فناوری، نگرانی از ارزیابی های آنلاین، احساس انزوای اجتماعی و سردرگمی در مدیریت زمان شود. بسیاری از دانش آموزان، به ویژه در مقاطع پایین تر، در مواجهه با تکالیف دیجیتال و اختلالات تکنیکی، اضطراب بیشتری را تجربه می کنند.در زمینه انضباط تحصیلی نیز یافته ها حاکی از آن است که محیط مجازی با کاهش نظارت مستقیم معلم، احتمال افت تمرکز، تاخیر در انجام تکالیف و فاصله گیری از ساختار کلاس سنتی را افزایش می دهد. با این حال، طراحی مناسب فعالیت های آنلاین، استفاده از پلتفرم های ساختارمند، تعامل مستمر معلم–دانش آموز و آموزش مهارت های خودنظم بخشی می تواند این چالش ها را به طور قابل توجهی کاهش دهد.در مجموع، نتایج بیانگر آن است که آموزش مجازی تاثیری دوگانه بر اضطراب و انضباط تحصیلی دارد و برای بهره گیری مطلوب از آن، لازم است رویکردهای آموزشی مبتنی بر حمایت روانی، مدیریت یادگیری و ساختاردهی محیط مجازی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، اضطراب دانش آموزان ، انضباط تحصیلی ، یادگیری آنلاین ، خودنظم بخشی