همسو سازی آموزش دانشگاهی در دانشگاه فرهنگیان با کلاس درس ابتدایی

نظام آموزش و پرورش هر کشور در گروی تربیت معلمانی توانمند است که علاوه بر دانش نظری، از مهارت های حرفه ای و عملی لازم برای حضور موثر در کلاس درس برخوردار باشند. دانشگاه فرهنگیان به عنوان متولی اصلی تربیت معلم در ایران، از طریق برنامه کارورزی می کوشد این پیوند میان نظریه و عمل را برقرار سازد. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و مبتنی بر تحلیل مطالعات داخلی و خارجی، به بررسی میزان کارآمدی درس کارورزی و باقی دروس دانشگاه فرهنگیان در پرورش شایستگی های حرفه ای دانشجو معلمان رشته آموزش ابتدایی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که کارورزی توانسته است زمینه رشد در حوزه هایی همچون مهارت های علمی و پژوهشی، سواد دیجیتالی، اخلاق حرفه ای، ایده پروری و افزایش اعتماد به نفس دانشجو معلمان را فراهم آورد. با این حال، همچنان شکاف معناداری میان آموزش های دانشگاهی و نیازهای واقعی کلاس درس ابتدایی وجود دارد؛ شکافی که خود را در مشکلاتی همچون ضعف در مدیریت کلاس، ناتوانی در پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان، دشواری در تعامل با همکاران و والدین، و فشارهای روانی و شغلی معلمان تازه کار نشان می دهد. بر این اساس، پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که برنامه کارورزی، علی رغم ظرفیت های ارزشمند خود، نیازمند اصلاحاتی بنیادین در طراحی و اجراست. بازنگری در محتوای دروس دانشگاهی، تقویت نقش معلمان راهنما، افزایش فرصت های عملی در مدارس، ایجاد مدارس وابسته به دانشگاه فرهنگیان و توسعه انجمن های یادگیری حرفه ای از جمله راهکارهایی است که می تواند به پر کردن فاصله میان دانش نظری و کنش عملی کمک کرده و در نهایت کیفیت آموزش ابتدایی را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، دانشگاه فرهنگیان ، آموزش ابتدایی ، توانمند سازی معلمان