بررسی تاثیر تدریس فعال بر کاهش اضطراب ریاضی در پایه ابتدایی

اضطراب ریاضی یکی از چالش های مهم در یادگیری دانش آموزان پایه ابتدایی است که می تواند بر پیشرفت تحصیلی و اعتماد به نفس آن ها تاثیر منفی بگذارد. تدریس فعال به عنوان رویکردی دانش محور و مشارکتی، فرصت های بیشتری برای تعامل و یادگیری معنادار فراهم می کند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر کاهش اضطراب ریاضی در دانش آموزان پایه ابتدایی است. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی در مدارس شهر [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که به صورت نمونه گیری تصادفی ساده، ۶۰ دانش آموز انتخاب شدند و در دو گروه ۳۰ نفره (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه اضطراب ریاضی استاندارد بود. نتایج نشان داد که تدریس فعال باعث کاهش معنی دار اضطراب ریاضی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰٫۰۵>p). یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند به کاهش اضطراب ریاضی و ارتقای انگیزه و مشارکت دانش آموزان در کلاس های ریاضی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، اضطراب ریاضی ، یادگیری مشارکتی ، آموزش ابتدایی