بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی بر ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان: مطالعه ای تطبیقی و تحلیلی در مدارس شهر خراسان رضوی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی بر ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان با رویکرد تطبیقی و تحلیلی در مدارس شهر خراسان رضوی است. فعالیت های پرورشی به عنوان بخش مکمل فرایند تعلیم و تربیت، نقش مهمی در شکل دهی نگرش و انگیزه یادگیری ایفا می کنند. در این پژوهش، ارتباط میان میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های فرهنگی، هنری، مهارتی و دینی با سطح انگیزش تحصیلی آن ها مورد مطالعه قرار گرفته است. این پژوهش به روش توصیفی–تحلیلی انجام شد و نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه شهر خراسان رضوی انتخاب گردید. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی و پرسشنامه فعالیت های پرورشی جمع آوری شد. نتایج نشان داد که بین مشارکت در برنامه های پرورشی و سطح انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین فعالیت هایی با ماهیت مهارتی و تعاملی بیشترین تاثیر را در افزایش انگیزش تحصیلی داشته اند. یافته ها نشان دهنده اهمیت طراحی و اجرای برنامه های پرورشی هدفمند در مدارس خراسان رضوی است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، انگیزش تحصیلی ، مدرسه ، خودکارآمدی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان