رابطه سبک های فرزندپروری ادراک شده با رفتارهای پرخطر در نوجوانان پسر درگیر اعتیاد مناطق ۱ تا ۶ تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان سبک های فرزندپروری ادراک شده و گرایش به رفتارهای پرخطر در نوجوانان پسر درگیر اعتیاد در مناطق ۱ تا ۶ تهران شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–همبستگی انجام شد و برای دستیابی به نمونه ای نماینده، ۱۳۰ نوجوان ۱۴ تا ۱۸ ساله از مراکز منتخب ترک اعتیاد به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند و مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی بود که هر دو از روایی و پایایی قابل قبول برخوردارند. نتایج تحلیل های همبستگی نشان داد که سبک های سهل گیرانه و مستبدانه با افزایش گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه مثبت و معنادار دارند، در حالی که سبک قاطع و اطمینان بخش با کاهش این گرایش رابطه ای منفی و معنادار نشان می دهد (p < ۰.۰۰۱). علاوه بر این، تحلیل رگرسیون چندگانه مشخص کرد که سبک قاطع و اطمینان بخش بیشترین سهم را در تبیین واریانس گرایش به رفتارهای پرخطر (۳۲/۶٪) دارد و پس از آن سبک های سهل گیرانه (۶٪) و مستبدانه (۲/۲٪) قرار می گیرند. نتایج بیانگر آن است که ادراک نوجوان از شیوه های فرزندپروری نقش مهمی در پیش بینی رفتارهای پرخطر دارد و به کارگیری سبک مقتدرانه می تواند عاملی محافظتی در برابر بروز این رفتارها باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ادراک شده ، رفتارهای پرخطر ، نوجوانان ، اعتیاد