تحلیل رابطه سبک های یادگیری با عملکرد تحصیلی از منظر روان شناسی عمومی در دانش آموزان دوره ابتدایی

امروزه شناخت ویژگی های فردی دانش آموزان و تاثیر آن بر یادگیری و عملکرد تحصیلی یکی از دغدغه های اصلی معلمان و پژوهشگران آموزش و پرورش است. سبک های یادگیری به عنوان الگوهای مشخص و پایدار در نحوه دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارند. هدف این پژوهش تحلیل رابطه سبک های یادگیری با عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی از منظر روان شناسی عمومی است. این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از پرسشنامه سبک یادگیری و نتایج تحصیلی دانش آموزان، داده ها جمع آوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهند که بین برخی سبک های یادگیری (دیداری، شنیداری و حرکتی) و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد و آگاهی از این سبک ها می تواند به طراحی روش های آموزشی موثرتر کمک کند. نتایج این پژوهش می تواند به معلمان و والدین برای ارتقای عملکرد تحصیلی و سازگاری بهتر دانش آموزان با محیط آموزشی راهنمایی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، روان شناسی عمومی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، روش های آموزشی