بررسی تاثیر هوش هیجانی بر پیشرفت تحصیلی و مدیریت کلاس درس دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی و مدیریت کلاس در دوره ابتدایی است؛ دوره ای که به عنوان مهم ترین مرحله شکل گیری پایه های شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان شناخته می شود. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که هوش هیجانی، به ویژه مولفه هایی چون خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های اجتماعی و انگیزش، به طور مستقیم با بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در ارتباط است. دانش آموزانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در مدیریت استرس های درسی، حفظ انگیزه و برقراری تعامل مثبت با معلمان و همکلاسی ها دارند و همین امر موجب افزایش تمرکز، پشتکار و ارتقای نتایج تحصیلی آنان می شود. از سوی دیگر، معلمانی که خود از مهارت های هیجانی بالاتری برخوردارند، قادرند با ایجاد فضایی صمیمی، کاهش رفتارهای مخرب و به کارگیری روش های تدریس متنوع، مدیریت کلاس را اثربخش تر کرده و کیفیت یادگیری را بهبود بخشند. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که هوش هیجانی، حلقه ی پیوند میان موفقیت تحصیلی دانش آموزان و کارآمدی مدیریت کلاسی معلمان است؛ عاملی که نه تنها بر رشد شناختی بلکه بر پرورش عاطفی و اجتماعی نیز تاثیر عمیق دارد. بر این اساس، توجه نظام آموزشی به آموزش و تقویت هوش هیجانی در سطوح مختلف، از دانش آموزان تا معلمان و حتی خانواده ها، ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای کیفیت فرآیند تعلیم و تربیت در دوره ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، پیشرفت تحصیلی ، مدیریت کلاس