بررسی رویکرد فعال تدریس در آموزش شیمی دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت و ضرورت به کارگیری رویکرد فعال در آموزش کتاب شیمی دبیرستان انجام شد. ماهیت انتزاعی و چندسطحی مفاهیم شیمی، از جمله پیوندهای شیمیایی، ساختار اتمی و تغییرات ماده، سبب شده است که روش های سنتی تدریس مبتنی بر حفظ و انتقال یک سویه اطلاعات نتوانند درک عمیق و کاربردی از مفاهیم علمی ایجاد کنند. در مقابل، رویکردهای فعال آموزشی که بر مشارکت مستقیم دانش آموز در فرایند یادگیری، تعامل گروهی، مشاهده تجربی و حل مسئله استوارند، موجب رشد تفکر تحلیلی، خلاقیت و انگیزش تحصیلی فراگیران می شوند. در این مطالعه از روش کیفی و تحلیل محتوای منابع علمی برای بررسی جایگاه و تاثیر آموزش فعال استفاده شد. نتایج نشان دادند که روش های فعالی چون یادگیری مبتنی بر مسئله، آزمایشگاه های کاوشگرانه و گفت و گوهای گروهی، توان علمی و مهارت های تفکر انتقادی را به طور چشمگیری افزایش می دهند. همچنین، رویکرد فعال سبب می شود فراگیران بتوانند میان سطح نمادین، ذره ای و ماکروسکوپی شیمی ارتباط برقرار کنند و مفاهیم دشوار را به شکلی قابل لمس بیاموزند. این پژوهش نتیجه گرفت که اجرای آموزش فعال در کتاب شیمی دبیرستان می تواند فرایند یاددهی–یادگیری را از حالت حفظی و غیرپویا به فضایی اکتشافی، مشارکتی و معنا محور تبدیل کند و از این طریق بنیان پرورش تفکر علمی، علاقه مندی به علوم و توان کاربرد علم در زندگی روزمره را در نظام آموزشی مدرسه ای ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

دبیرستان ، متوسطه دوم ، شیمی ، تدریس ، رویکرد فعال