هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم؛ گذر از انتقال دانش به تسهیل گری یادگیری

این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم و گذار از الگوی سنتی معلم-محور به الگوی نوین تسهیل گری یادگیری می پردازد. در این تحول، هوش مصنوعی با خودکارسازی وظایف تکراری مانند تصحیح اوراق و مدیریت کلاس، زمان و انرژی معلم را برای تمرکز بر فعالیت های باارزش تر مانند تعامل عمیق تر، پرورش خلاقیت و تقویت مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان آزاد می کند. مقاله حاضر ضمن تبیین مبانی نظری این گذار، کاربردهای عملی هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری و پشتیبانی همه جانبه از فرآیند یادگیری را تحلیل می کند. در نهایت، مزایای این همکاری همچون افزایش دقت و عدالت آموزشی، و نیز چالش های پیش رو از جمله مسائل اخلاقی، حریم خصوصی داده ها و نیاز به توانمندسازی معلمان مورد بحث قرار گرفته و راهکارهای عملی برای غلبه بر این چالش ها ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، دستیار معلم ، تسهیل گری یادگیری