تاثیر مداخلات مبتنی بر روان شناسی رشد بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مداخلات آموزشی تربیتی مبتنی بر روان شناسی رشد بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دوره ابتدایی است. در سال های اخیر افزایش انواع رفتارهای مزاحم کلاسی، بی توجهی، پرخاشگری، و مشکلات سازگاری در میان دانش آموزان، ضرورت طراحی مداخلات علمی و نظام مند را دوچندان کرده است. رویکرد روان شناسی رشد با تاکید بر شناخت ویژگی های رشدی کودکان، نیازهای هیجانی اجتماعی آنان، و مراحل تحول شناختی و اخلاقی، چارچوب مناسبی برای طراحی مداخلات موثر فراهم می کند.پژوهش حاضر با بهره گیری از روش شبه تجربی و اجرای یک بسته مداخله ای ۸ جلسه ای مبتنی بر اصول روان شناسی رشد (شامل آموزش مهارت های خودتنظیمی، راهبردهای حل مسئله، مدیریت هیجان، و تقویت تعامل مثبت) انجام شد. جامعه پژوهش دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی یکی از مدارس دولتی بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند ۳۰ نفر از دانش آموزان دارای مشکلات رفتاری انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری کودک، مقیاس خودتنظیمی هیجانی و چک لیست رفتاری معلم بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مناسب مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها نشان داد که مداخلات مبتنی بر روان شناسی رشد موجب کاهش معنادار مشکلات رفتاری، به ویژه رفتارهای برون ریزی شده مانند پرخاشگری، بی نظمی و بی توجهی، و همچنین بهبود مهارت های تنظیم هیجان و همکاری اجتماعی شد. نتایج تحقیق بیانگر آن است که آشنایی معلمان با اصول روان شناسی رشد و استفاده از مداخلات متناسب با نیازهای تحولی دانش آموزان می تواند نقش مهمی در مدیریت رفتار و ارتقای کیفیت یادگیری داشته باشد. بر اساس یافته ها، پیشنهاداتی برای مدارس، متخصصان تعلیم و تربیت و معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی رشد ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخله آموزشی ، تنظیم هیجان