تحلیل مقایسه ای اثربخشی مدل های نوین آموزش ترکیبی بر پیشرفت تحصیلی و انگیزه یادگیری

آموزش ترکیبی (Blended Learning) رویکردی حیاتی در نظام آموزشی مدرن است که آموزش حضوری (سنتی) و الکترونیکی (آنلاین) را در هم می آمیزد. هدف این مقاله مرور نظام مند و تحلیل مقایسه ای اثربخشی مدل های رایج آن، از جمله کلاس معکوس (Flipped Classroom)، چرخش ایستگاه (Station Rotation)، و مدل انعطاف پذیر (Flex Model) بر دو شاخص کلیدی پیشرفت تحصیلی و انگیزه یادگیری است. یافته های پژوهش های مروری-تحلیلی نشان می دهد که آموزش ترکیبی به طور کلی نسبت به روش های تک وجهی (صرفا حضوری یا آنلاین) کارآمدتر است. با این حال، کلاس معکوس بیشترین تاثیر را بر پیشرفت تحصیلی (به دلیل فعال سازی زمان کلاس) دارد. در مقابل، چرخش ایستگاه به شخصی سازی یادگیری و مدل انعطاف پذیر به انگیزه و دسترسی کمک شایانی می کند. اثربخشی نهایی به کیفیت طراحی آموزشی و تناسب مدل با محتوا و بستر آموزشی بستگی دارد. این رویکرد یک گام مهم در جهت توسعه عدالت آموزشی و آموزش فراگیرمحور است.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، یادگیری الکترونیکی ، کلاس معکوس ، چرخش ایستگاه ، اثربخشی آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری.