واکاوی و تحلیل چالش های توانمندسازی نیروی انسانی درآموزش و پرورش

توانمندسازی معلمان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی ارتقای کیفیت آموزش و توسعه پایدار انسانی، نیازمند رویکردی جامع و چندسطحی است که هم زمان به ابعاد ساختاری، مدیریتی و انگیزشی نظام آموزش و پرورش توجه داشته باشد. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل موانع بازدارنده و ارائه راهکارهای کاربردی برای بهبود اثربخشی برنامه های توانمندسازی معلمان انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی توصیفی بوده و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع کتابخانه ای، گزارش های رسمی و پژوهش های پیشین گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که تمرکزگرایی تصمیم گیری، بوروکراسی اداری و محدودیت اختیارات مدارس مهم ترین موانع ساختاری هستند، در حالی که سبک های مدیریتی سنتی و کنترل محور، نبود فضای گفت وگوی حرفه ای و عدم نیازسنجی دقیق از مهم ترین موانع مدیریتی محسوب می شوند. در حوزه انگیزشی، ضعف نظام پاداش دهی، کاهش منزلت اجتماعی و نبود عدالت سازمانی موجب افت رضایت شغلی و خودکارآمدی معلمان شده است. راهکارهای ارائه شده شامل تمرکززدایی تدریجی، توسعه مدیریت مدرسه محور، بازنگری آموزش ضمن خدمت مبتنی بر نیاز واقعی، ارتقای رهبری تحول آفرین، تقویت شبکه های یادگیری همتایانه، و بهبود نظام حقوق و مزایا بر مبنای عملکرد هستند. نتایج تاکید می کند که اجرای هم زمان اصلاحات در سه حوزه ساختار، مدیریت و انگیزش، شرط اساسی برای پایداری برنامه های توانمندسازی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، معلم ، نیروی انسانی ، چالش ها