ارزیابی نقش الگوریتم نویسی در توسعه توانایی تجزیه و ساختاردهی مسائل متنی ریاضی در دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش الگوریتم نویسی بر توانایی تجزیه مسائل متنی ریاضی در دانش آموزان است. با توجه به نقش روزافزون تفکر رایانشی در آموزش ریاضی، این مطالعه تلاش می کند نشان دهد آیا یادگیری مفاهیم پایه الگوریتم نویسی می تواند ساختار ذهنی دانش آموزان را برای تحلیل و حل مسائل متنی تقویت کند یا خیر. پژوهش با روش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری دانش آموزان پایه هشتم یک منطقه آموزشی بودند که ۶۲ نفر از آنان به صورت تصادفی ساده به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طی ۸ جلسه آموزش الگوریتم نویسی مبتنی بر شبه کد و تحلیل قدم به قدم مسائل ریاضی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش ریاضی معمول را گذراند. داده ها با آزمون های t و تحلیل کوواریانس بررسی شد. نتایج نشان داد عملکرد گروه آزمایش در تجزیه مسائل متنی به طور معناداری بهتر از گروه کنترل بود و ۲۶٪ از بهبود عملکرد به اثر مداخله نسبت داده شد. همچنین تحلیل کیفی پاسخ ها حاکی از تقویت مهارت هایی مانند مرحله بندی، مدل سازی و سازمان دهی اطلاعات بود. این یافته ها نشان می دهد ادغام فعالیت های الگوریتم نویسی در آموزش ریاضی می تواند رویکردی موثر برای بهبود حل مسئله و ارتقای تفکر رایانشی باشد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم نویسی ، تفکر رایانشی ، حل مسئله ریاضی ، مسائل متنی ، آموزش ریاضی