نقش بهره گیری معلمان از استفاده از تکنولوژی و هوش مصنوعی در فرایند آموزش دانش آموزان

هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون شخصی سازی آموزش، تحلیل داده های یادگیری و ارائه ی بازخورد فوری، می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بهره مندی معلمان از هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال در فرایند آموزش دانش آموزان، با تاکید بر جنبه های تربیتی، احساسی و خلاقانه ی آموزش است. با وجود اهمیت این دو حوزه، هنوز روشن نیست که تلفیق هوش مصنوعی و تکنولوژی در فرآیند آموزش چه تاثیری بر انگیزه ی یادگیری، کیفیت آموزش و نتایج تحصیلی دانش آموزان دارد. این مطالعه از نوع تحلیلی–مروری بوده و داده های آن از پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده ی هدفمند از هوش مصنوعی نه تنها به بهبود یادگیری فردی و افزایش انگیزه ی تحصیلی دانش آموزان کمک می کند، بلکه موجب ارتقای تعامل احساسی میان معلم و دانش آموز، افزایش دقت در ارزشیابی های توصیفی و رشد مهارت های تفکر انتقادی می شود. در مقابل، بهره گیری سطحی یا غیرآگاهانه از فناوری، ممکن است موجب فاصله ی عاطفی و کاهش ارتباط انسانی در محیط آموزشی گردد. در این راستا، مقاله ضمن مرور ادبیات موجود، چارچوب نظری پیشنهادی «HILEM» را معرفی می کند که تلفیقی از یادگیری انسانی، هوشمند و اخلاق مدار است و بر نقش معلم به عنوان عامل تسهیل کننده این هم زیستی میان انسان و ماشین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری انسانی ، توانمندسازی معلمان ، فناوری آموزشی ، آموزش هوشمند