رابطه سبک تدریس معلمان ابتدایی با رشد شناختی وزبانی دانش آموزان

رشد شناختی و زبانی از مهم ترین ابعاد تحول کودکان در سنین دبستان است و سبک تدریس معلمان به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده در کیفیت یادگیری دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سبک های تدریس معلمان ابتدایی و رشد شناختی و زبانی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی شهرستان سقز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۰۰ نفر به همراه ۶۰ معلم آنان به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک تدریس معلمان و آزمون رشد شناختی و زبانی دانش آموزان بود. نتایج تحلیل همبستگی و رگرسیون نشان داد که سبک های تدریس تعاملی، راهبردی و ساخت یافته با رشد شناختی و زبانی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارند، درحالی که سبک تدریس سلطه جویانه و انفعالی رابطه ای منفی و غیرمعنادار نشان داد. یافته ها بیانگر نقش اساسی روش های تدریس فعال در رشد توانایی های ذهنی و کلامی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، معلمان ، یادگیری ، رشدشناختی ، زبانی