بررسی نقش الگوهای بازی بر رشد اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر سقز

بازی یکی از بنیادی ترین فعالیت های دوران کودکی است که نقش مهمی در رشد جسمانی، ذهنی و اجتماعی کودکان ایفا می کند. هرچند ارائه تعریف جامع از بازی مورد توافق همه صاحب نظران نیست، اما بیشتر نظریه پردازان بر این باورند که بازی مجموعه ای از فعالیت های خودجوش، لذت بخش، انعطاف پذیر و فاقد اهداف مادی بیرونی است. بازی زمینه ای فراهم می کند تا کودک در جریان آن احساسات، نیازها، ترس ها و توانایی های خود را بروز دهد و در ارتباط با دیگران شیوه های تعامل اجتماعی را بیاموزد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انواع بازی های کودکان در رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدایی شهر سقز انجام شده است. یافته ها نشان داد نوع بازی و میزان مشارکت در بازی های آموزشی و گروهی تاثیر چشمگیری بر مولفه های رشد اجتماعی دارد و کودکان فعال در بازی ها از سطح تعاملات اجتماعی بالاتری برخوردارند.

کلیدواژه ها:

بازی ، کودکان ، رشد اجتماعی ، تعامل ، روان شناسان