مطالعه چالش ها و فرصت های یادگیری ترکیبی برای دانش آموزان در مدارس

هدف این مقاله مروری، تحلیل دقیق و تبیین علمی چالش ها و فرصت های مدل یادگیری ترکیبی (Blended Learning) در بستر نظام آموزشی مدارس است. یادگیری ترکیبی، به عنوان یک پارادایم پداگوژیکی که یادگیری حضوری هم زمان (Synchronous) و یادگیری آنلاین ناهم زمان (Asynchronous) را به شکلی استراتژیک ادغام می کند، به سرعت در حال تبدیل شدن به یک هنجار آموزشی است (گراهام، ۲۰۰۶). این رویکرد، پتانسیل بالایی برای انعطاف پذیری سازگار، شخصی سازی مسیرهای یادگیری و افزایش تعامل شناختی دانش آموزان دارد و به طور مستقیم به توسعه مهارت های خودتنظیمی (Self-Regulated Learning - SRL) منجر می شود، که برای موفقیت در محیط های دیجیتالی آینده حیاتی است (چیو، ۲۰۲۱). با این حال، اجرای آن در مدارس با موانع قابل توجهی روبروست. این موانع شامل شکاف دیجیتال ناشی از دسترسی نابرابر به زیرساخت ها، چالش های پداگوژیکی در طراحی منسجم محتوا، و موانع روان شناختی مانند تکلیف گریزی و حفظ انگیزه در محیط های آنلاین ناهم زمان است (احمدیوسفی، ۱۴۰۰). مقاله حاضر به تشریح مدل های مختلف ترکیبی (مانند کلاس معکوس و مدل چرخش) و تبیین مبانی نظری آن در چارچوب نظریه خودمختاری و چارچوب اجتماع یادگیری (CoI) می پردازد. نتیجه گیری نشان می دهد که موفقیت یادگیری ترکیبی مشروط به آموزش معلمان، طراحی آموزشی دقیق و حمایت هدفمند برای تقویت مهارت های SRL در دانش آموزان، به ویژه دانش آموزان با توانایی خودتنظیمی پایین تر است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، خودتنظیمی یادگیری ، تکلیف گریزی ، شخصی سازی آموزش ، مدل های آموزشی