تاثیر فعالیت های گروهی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های گروهی بر تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد. با توجه به اهمیت مهارت های اجتماعی در رشد عاطفی، تحصیلی و بین فردی دانش آموزان، استفاده از روش های آموزشی فعال و مشارکتی در نظام آموزشی امروز ضرورتی انکارناپذیر است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان بانه بود که از میان آن ها ۱۲۰ نفر (۶۰ نفر گروه آزمایش و ۶۰ نفر گروه کنترل) به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون (Matson et al., ۱۹۸۳) بود که روایی و پایایی آن در مطالعات داخلی تایید شده است.گروه آزمایش طی ۸ هفته در فعالیت های گروهی شامل بازی های آموزشی، پروژه های مشترک، کارگاه های همفکری و تمرین های همکاری شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل از روش های معمول تدریس استفاده نمود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات مهارت های اجتماعی دانش آموزان گروه آزمایش پس از اجرای فعالیت های گروهی به طور معناداری افزایش یافت (p < ۰.۰۰۱). مولفه هایی نظیر همکاری، ارتباط موثر، همدلی و مسئولیت پذیری در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل رشد چشمگیری داشتند. همچنین بین میزان مشارکت فعال در گروه و سطح مهارت های اجتماعی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (r = ۰.۶۱).یافته ها نشان دادند که فعالیت های گروهی به عنوان یک راهبرد آموزشی پویا می تواند نقش موثری در بهبود روابط بین فردی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان ایفا کند. اجرای چنین فعالیت هایی با نظریه های یادگیری اجتماعی بندورا و ساخت گرایی اجتماعی ویگوتسکی هم راستا بوده و بر تعامل، مشاهده و یادگیری از همسالان تاکید دارد. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود مدیران و معلمان مدارس ابتدایی از فعالیت های گروهی ساختارمند به عنوان ابزار موثر در رشد مهارت های اجتماعی و تربیت شهروندان مسئول و همدل بهره گیرند

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ابتدایی ، شهرستان بانه