تاثیر قصه گویی بر خلاقیت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر قصه گویی بر پرورش خلاقیت دانش آموزان بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های چهارم و پنجم مدارس ابتدایی منطقه ۱۱ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. حجم نمونه ۶۰ نفر (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه کنترل) با روش نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها آزمون خلاقیت تورنس (فرم تصویری، شکل ب) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزشی با محوریت قصه گویی آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل فعالیت های معمول درسی خود را ادامه دادند. در تحلیل داده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد میانگین نمرات خلاقیت در پس آزمون گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود؛ به ویژه در مولفه های سیالی، ابتکار و بسط تفاوت معنادار مشاهده شد، هرچند در مولفه انعطاف پذیری این تفاوت معنی دار نبود. یافته ها بیانگر آن است که قصه گویی می تواند به عنوان رویکردی موثر و کاربردی در ارتقای خلاقیت دانش آموزان به کار رود و زمینه ساز آموزش خلاق در مدارس ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، خلاقیت ، سیالی ، ابتکار ، بسط ، تفکر واگرا