نقش نوآوری های آموزشی در توسعه مدیریت پایدار منابع آب در شرکت های بازرگانی

هدف: بحران آب به عنوان یک تهدید راهبردی برای امنیت اقتصادی و اجتماعی ایران محسوب می شود. شرکت های بازرگانی به دلیل نقش محوری در زنجیره تامین و تجارت، مسئولیت قابل توجهی در قبال مدیریت پایدار این منبع حیاتی دارند. رویکردهای سنتی مدیریت آب که صرفا بر فناوری متمرکز بوده، به دلیل نادیده گرفتن عنصر سرمایه انسانی، ناکارآمد بوده اند. این پژوهش با هدف واکاوی نقش تحول آفرین نوآوری های آموزشی در توسعه مدیریت منابع آب در شرکت های بازرگانی در بازه زمانی ۱۴۰۰-۱۴۰۴ انجام شد.روش: این پژوهش از نظر هدف، بنیادی- نظری و با روش کتابخانه ای-اسنادی انجام گرفت. داده ها از طریق بررسی نظام مند مقالات، کتب و گزارش های معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل مضامین نشان داد که نوآوری های آموزشی (مانند گیمیفیکیشن، شبیه سازی با واقعیت مجازی/واقعیت افزوده، میکرولرنینگ و آموزش الکترونیک تعاملی) از سه مسیر اصلی به توسعه مدیریت آب کمک می کنند: ۱. تبدیل دانش به عمل از طریق ایجاد تجربیات یادگیری ملموس و عینی، ۲. تغییر هنجارها و رفتارهای سازمانی با ایجاد انگیزه ذاتی و رقابت سازنده، و ۳. توانمندسازی زنجیره تامین از طریق آموزش مقیاس پذیر و دیجیتال. این نوآوری ها پلی بین دانش نظری و عملکرد عملیاتی در حوزه آب ایجاد می کنند.نتیجه گیری: یافته ها موید این است که در شرایط بحرانی کنونی، نوآوری های آموزشی نه یک گزینه فرعی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای شرکت های بازرگانی هستند. سرمایه گذاری در این حوزه، سرمایه گذاری بر تاب آوری کسب وکار، رقابت پذیری و مسئولیت اجتماعی است. این پژوهش بر لزوم تدوین «برنامه راهبردی آموزش پایداری آب» و به کارگیری پلتفرم های آموزشی نوین در شرکت های بازرگانی تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، مدیریت منابع آب ، شرکت های بازرگانی ، ردپای آبی ، تحلیل مضمون ، بحران آب