نقش هوش هیجانی دربهبود روابط بین فردی دانش آموزان

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های مهم رشد شخصیتی و اجتماعی، نقشی اساسی در شکل گیری، حفظ و بهبود روابط بین فردی افراد دارد. دانش آموزان در محیط آموزشی روزانه در تعامل با معلمان، همکلاسی ها و خانواده قرار دارند؛ بنابراین، سطح هوش هیجانی آن ها می تواند در کیفیت ارتباطات، همدلی، کنترل خشم و درک متقابل موثر باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی در بهبود روابط بین فردی دانش آموزان است. روش تحقیق، توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرزاهدان است. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی گلمن (Goleman, ۱۹۹۵) و پرسشنامه روابط بین فردی گردآوری شد. نتایج نشان داد بین مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی) با کیفیت روابط بین فردی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). بدین معنا که هر چه سطح هوش هیجانی بالاتر باشد، تعاملات اجتماعی سازنده تر و تعارضات ارتباطی کمتر است. یافته ها بیانگر ضرورت توجه نظام آموزشی به آموزش مهارت های هوش هیجانی در مدارس به منظور ارتقای روابط انسانی، پیشگیری از تعارضات اجتماعی و ایجاد محیط یادگیری سالم تر می باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، روابط بین فردی ، دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، خودآگاهی ، همدلی