بررسی نقش فناوری موبایل و تبلت در آموزش دروس در نظام آموزشی

ورود فراگیر فناوری های موبایل (تلفن همراه) و تبلت به تار و پود زندگی روزمره، پارادایم جدیدی را تحت عنوان «یادگیری سیار» (M-Learning) به وجود آورده که نظام آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه ساخته است. هدف این مقاله مروری، بررسی و تحلیل نظام مند نقش این دو فناوری کلیدی در فرآیند آموزش دروس در نظام آموزشی است. این دستگاه ها با قابلیت های منحصربه فرد خود نظیر قابلیت حمل، دسترسی دائمی به اینترنت، شخصی سازی و تعامل پذیری، پتانسیل عظیمی برای دگرگونی شیوه های تدریس و یادگیری سنتی دارند. این مقاله با مرور ادبیات نظری و پژوهش های تجربی، به واکاوی ابعاد مختلف این نقش می پردازد؛ از جمله تاثیر آن ها بر افزایش انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در دروس مختلف، تسهیل دسترسی به منابع آموزشی، و امکان پذیر ساختن یادگیری شخصی سازی شده و انطباقی. در کنار این فرصت ها، چالش های جدی نیز مورد بررسی قرار می گیرند؛ مسائلی نظیر مدیریت کلاس درس و حواس پرتی دانش آموزان، شکاف دیجیتال و عدم دسترسی برابر، نیاز مبرم به آموزش معلمان برای ادغام موثر این فناوری ها، و آسیب شناسی های اجتماعی و روانی ناشی از استفاده نادرست. نتایج این بررسی نشان می دهد که موبایل و تبلت، ابزارهایی دو لبه هستند که موفقیت آن ها در نظام آموزشی نه به خود فناوری، بلکه به شدت به راهبردهای آموزشی، طراحی پداگوژیک، و ایجاد فرهنگ استفاده صحیح و مسئولانه بستگی دارد. این پژوهش در صدد است تا با ارائه تصویری جامع از این چشم انداز، به سیاست گذاران، مربیان و پژوهشگران در جهت اتخاذ تصمیمات آگاهانه تر یاری رساند.

کلیدواژه ها:

فناوری موبایل ، تبلت ، یادگیری سیار ، آموزش دروس ، نظام آموزشی