یادگیری اثربخش در پرتو رهبری آموزشی کارآمد

سبک های رهبری آموزشی یکی از عوامل تعیین کننده در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان محسوب می شوند. این پژوهش به بررسی اثرات گونه های متفاوت رهبری، از جمله رهبری تحول گرا، مشارکتی و مقتدرانه، بر فرآیند یادگیری می پردازد. رهبران تحول گرا با الهام بخشی و ایجاد انگیزه، بستری خلاق و پویا را فراهم می آورند که یادگیری عمیق تر را تقویت می کند. سبک مشارکتی نیز با پرورش همدلی و تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز، زمینه ای حمایتی و اعتمادآفرین ایجاد می نماید که رشد یادگیری را تسهیل می کند. در مقابل، رهبری مقتدرانه با تاکید بر نظم و چارچوب، تمرکز و توجه دانش آموزان را ارتقا می دهد؛ هرچند ممکن است آزادی خلاقیت و انگیزش درونی آنان را کاهش دهد. یافته ها حاکی از آن است که انتخاب سبک رهبری متناسب و به کارگیری رویکردی انعطاف پذیر می تواند موجب ارتقای انگیزش، افزایش تعامل اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود. در نهایت، ترکیب هوشمندانه سبک های مختلف رهبری می تواند زمینه ساز یادگیری پایدار و رشد همه جانبه دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری آموزشی ، یادگیری و پیشرفت تحصیلی ، رهبری تحول گرا ، محیط یادگیری پویا ، انگیزش و تعامل اجتماعی