نقش آموزگار ابتدایی در پرورش سواد هیجانی به عنوان زیر بنای رشد اجتماعی و تحصیلی

سواد هیجانی به عنوان توانایی شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، نقش کلیدی در رشد عاطفی، اجتماعی و تحصیلی کودکان دارد. دوره ابتدایی، به دلیل حساسیت رشد شناختی و عاطفی، فرصت مناسبی برای تقویت این مهارت ها فراهم می کند و آموزگار ابتدایی به عنوان مهم ترین مرجع هدایت و الگوگیری، نقشی محوری در پرورش سواد هیجانی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با روش تحلیلی-کیفی و رویکرد کتابخانه ای به بررسی جایگاه آموزگار در توسعه مهارت های هیجانی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ایجاد محیط کلاس امن و حمایتگر، مدل سازی رفتارهای هیجانی و اجتماعی، آموزش مستقیم مهارت های هیجانی، استفاده از فعالیت های گروهی و هنری، و ارائه بازخورد مثبت مستمر، به طور موثر رشد هیجانی، تاب آوری، اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری کودکان را ارتقا می دهد. همچنین دانش آموزانی که سواد هیجانی بالاتری دارند، در برقراری روابط اجتماعی، همدلی، همکاری گروهی و مدیریت هیجانات، عملکرد بهتری از خود نشان می دهند و این امر به پیشرفت تحصیلی و توسعه شخصیتی متوازن آن ها منجر می شود. یافته ها تاکید می کند که آموزش سواد هیجانی باید به صورت هدفمند، مستمر و برنامه ریزی شده در کلاس های ابتدایی اجرا شود تا زیربنای رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی کودکان تقویت گردد. در نتیجه، آموزگار ابتدایی به عنوان عامل کلیدی در پرورش مهارت های هیجانی، نقش تعیین کننده ای در توسعه همه جانبه دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

سواد هیجانی ، آموزگار ابتدایی ، رشد اجتماعی ، رشد عاطفی ، پیشرفت تحصیلی