نقش دبیر ادبیات در تقویت مهارت همدلی و فهم روابط انسانی از طریق آموزش متون اخلاقی و عرفانی

این پژوهش با هدف بررسی نقش دبیر ادبیات فارسی در تقویت مهارت همدلی و فهم روابط انسانی دانش آموزان از طریق آموزش متون اخلاقی و عرفانی انجام شد. با توجه به ماهیت انسانی و تربیتی موضوع، رویکرد تحقیق کیفی و کتابخانه ای-تحلیلی انتخاب شد و داده ها از طریق مطالعه منابع ادبی، اخلاقی و تربیتی جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که متون اخلاقی و عرفانی فارسی دارای ظرفیت بالایی برای پرورش ارزش های انسانی، تقویت همدلی، درک روابط میان فردی و رشد معنوی دانش آموزان هستند. علاوه بر این، دبیر ادبیات با بهره گیری از روش های فعال و مشارکتی تدریس، از جمله گفت وگومحوری، پرسشگری انتقادی، تحلیل شخصیت ها و بازنمایی موقعیت ها، می تواند این ظرفیت ها را به تجربه ای عملی و انسانی تبدیل کند. نقش الگویی دبیر، ایجاد فضای گفت وگومحور و پیوند دادن مفاهیم متن با زندگی واقعی دانش آموزان نیز به تثبیت یادگیری اخلاقی و انسانی کمک می کند. این پژوهش نتیجه گیری می کند که آموزش ادبیات نه تنها یک فرایند تحلیلی، بلکه ابزاری موثر برای پرورش انسان های همدل، مسئولیت پذیر و اخلاق مدار است و تاکید می کند که برنامه ریزی هدفمند و روش های فعال تدریس، نقش دبیر ادبیات را در تربیت مهارت های انسانی دانش آموزان تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

دبیر ادبیات فارسی ، همدلی ، مهارت های انسانی ، متون اخلاقی و عرفانی ، روش های فعال تدریس