اثر بخشی مدیریت ریسک در پروژه های شهری: مطالعه موردی شهر قائم شهر

در قرن بیست و یکم با شتاب روند شهرنشینی و افزایش پیچیدگی ساختار شهری، پروژه های شهری با ریسک های متعددی از جمله ریسک های مالی، فنی، زیست محیطی، اجتماعی و حقوقی مواجه اند. مدیریت ریسک به عنوان فرایندی سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی، پاسخ دهی و کنترل این ریسک ها، می تواند نقش اساسی در موفقیت پروژه های شهری ایفا نماید. هدف این مقاله مروری بررسی اثربخشی مدیریت ریسک در پروژه های شهری شهر قائم شهر است. ابتدا مبانی نظری و مفاهیم کلیدی مرتبط با مدیریت ریسک شهری مرور می شود، سپس پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط شناسایی و تحلیل می گردد. با توجه به نوع و ویژگی پروژه های مصوب و در حال اجرای شهرداری قائم شهر، چالش های بومی و ساختاری مدیریت ریسک مورد بحث قرار می گیرد. یافته های مرور نشان می دهد که به رغم وجود پروژه های متعدد عمرانی و خدماتی در قائم شهر، کمبود مستندسازی ریسک، فقدان تدوین ساختار منسجم مدیریت ریسک و نبود یکپارچگی بین ذینفعان از موانع جدی اثربخشی مدیریت ریسک محسوب می شوند. همچنین ادغام رویکردهای نوین مانند برنامه ریزی مبتنی بر ریسک (risk-based planning) و استفاده از ابزارهای تصمیم یار مبتنی بر داده (data-driven DSS) برای افزایش تاب آوری و کاهش آسیب پذیری شهر پیشنهاد می گردد. نتیجه کلی حاکی از آن است که مدیریت ریسک اگر به صورت نظام مند، جامع و با مشارکت ذینفعان اجرا شود، می تواند بهبود کیفیت، کاهش هزینه ها، افزایش پایداری و ارتقاء تاب آوری در پروژه های شهری قائم شهر را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک شهری ، پروژه های شهری ، تاب آوری شهری ، برنامه ریزی مبتنی بر ریسک ، قائم شهر