بررسی رابطه بین مهارت های دیجیتال معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان خراسان رضوی

هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین مهارت های دیجیتال معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی استان خراسان رضوی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی استان خراسان رضوی در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۳۸۰ معلم و ۱۲۰۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مهارت های دیجیتال معلمان و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته گردآوری شد و با نرم افزار SPSS و روش های آماری همبستگی پیرسون، رگرسیون و تحلیل واریانس مورد تحلیل قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که بین مهارت های دیجیتال معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰/۷۲ = r). مهارت های دیجیتال معلمان ۵۲ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تبیین می کند. در بین مولفه های مهارت دیجیتال، مهارت پداگوژیکی بیشترین همبستگی را با پیشرفت تحصیلی نشان داد. همچنین سطح مهارت های دیجیتال معلمان در حد متوسط (۶۸/۵) ارزیابی شد که در این بین، مهارت تولید محتوا پایین ترین امتیاز را به خود اختصاص داد.نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به ارتقای مهارت های دیجیتال معلمان به ویژه در حوزه تولید محتوا و کاربرد پداگوژیکی فناوری تاکید دارد. پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی با طراحی دوره های آموزشی مستمر و هدفمند، زمینه بهره گیری هرچه بیشتر از فناوری در فرآیند یاددهی-یادگیری را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

مهارت های دیجیتال ، پیشرفت تحصیلی ، معلمان ابتدایی ، فناوری آموزشی ، استان خراسان رضوی ، یادگیری دیجیتال.